۱۳۹۷ اردیبهشت ۳۱, دوشنبه

چند قطعه از رفیق زهره مهر جو

"گل طوفان"




چند شعر از: زهره مهرجو
۲۰ آوریل ۲۰۱۸


«میلاد»

هنوز سپیده برندمیده
عزم سفر کرد ...
جای قدم هایش در برف سپید
عمیق بود و روشن،
چون نقشی که می گذاشت 
همیشه، بر محیط ...
و در قلمرو قلب.

خورشید، گویی که عامدانه
از بستر ابرها
خیال برخاستن نداشت،
هوا از مهی غلیظ سنگین بود ...
و آخرین ستاره ها
همچون چراغان پر نور
در صحنۀ عظیم آسمان
یکی یکی خاموش می شدند...

تا ستاره ای نو
زاده شود.


«پیام»

دختر زیبا
ایستاده چون سرو،
دلیرانه... بسان شیر به میدان رزم،
گیسوان بلند خود سپرده به دست باد
پرچم سپید او با حرکاتی موزون در اهتزاز ...

پیام اش
ساده است و رسا:
عشق به آزادی
نفرت ز انقیاد.

***
گسترد پیام او سراسر
در آن سرزمین پهنور،
چون موج دریا به هنگام طوفان
چون باد بر پیکر دشت ...

تکرار شد سرود زندگی
در خموشیِ شب، با اختران
چون تصادم صدا با کوه ها ...
چون نغمۀ شباهنگ
در فرازها
به جستجوی نور.


«گل طوفان»

هوا سرد است
و آسمان ... تیره،
پشت ابرهای سرگردان
ستارگان بیشمار
درگیر ستیز ناگزیر اند
با شبِ بی آزرم ....

و باران
باران بی وقفه،
اشک ماه را ماند ...
بر گونه های غمگین زمین.

***
گوش کن!
در زیر پوست شب
قلب زندگی ست که می طپد ...
و گسترۀ افق، در نفوذ نگاهها
وسیع تر می گردد.

صداها ...
دست ها ...
گام ها ... یکدیگر را بازمی یابند
و زنجیره ای شکست ناپذیر
مهیٌا می گردد.

***
روزی طوفان خواهد آمد!
بنیاد «نظم» را
دچار رعشه ای سخت خواهد ساخت،
و سایه های سنگین شب
به ناگزیر ...
در مه غلیظی از حرکات ممتد
و پر پیچ و خم باد ...
محو خواهند گشت.

خورشید ...
در بزم ستاره ها
پدیدار خواهد شد.


«صدا»

نیمه شب
ز دوردست... صدای ترانه می آمد،

دخترک سر ز پنجره بیرون کرد
و گوش سپرد،
بر شاخۀ درخت ها ...
کبوتران خاموش بودند،
با نگاهی مرموز ...
گویی، که آن آوای دور را
شنیده اند:

مردان و زنان خسته
با هم، خروشان.. سرود می خواندند،
کلمات چون پرندگان در پرواز
گاه در پس ابرها
گنگ می شدند ...
گاه، نزدیک و روشن تر می گشتند،
انگار از عشق و سرور
و نفرت و قهر
نیرویی برابر می یافتند ...
و بدانسان، آهنگی می ساختند
که در غایت زیبایی
سکوت یگانۀ شب را
می شکست.

*  *  *
نسیمی تازه
هوای مرطوب را
بر هم  می زد
و عطر یاس ها را
با خود می آورد ...
امواج صدا در هم می آمیختند
تاب می خوردند
و ارتفاع می یافتند ...
تا سرانجام، در شعاع های ستارگان
منتشر شوند.

*  *  *
ستاره ها
نقطۀ اتصال اندیشه ها و احساسات
و آرزوهایند ...
در تابش آنها
مرزها گردن می نهند ...
و رؤیاها
سبکبالانه اوج می گیرند.


«تحول»

خستگی
بیهودگی
مرور لحظات زندگی ...

آزمودن
کشف کردن
دگرگون گشتن ...

هوشیاری،
شجاعتِ اندیشیدن به زندگی
تا آخرین لحظات اش ...

توانایی شادمانه زیستن
چون شمع روشنی بخشی ...
در ظلمات!





رسانه صوتی و تصویری جمع قدم اول هفت فایل صوتی

در تجمع اعتراضی یک ژوئن فعالانه شرکت کنیم !!!



با شرکت گسترده از فراخوان تجمع اعتراضی مقابل سازمان جهانی کار که توسط "کمیته برگزاری تظاهرات ژنو در حمایت از کارگران ایران" صادر شده است در جهت دفاع و حمایت از کارگران و زحمتکشان اقدام کنیم. 
تجمع اعتراضی فوق در اول ژوئن 2018 از ساعت 10 صبح الی 14( 2 بعد از ظهر ) در ژنو مقابل سازمان جهانی کار بر گزار خواهد شد ، اعتراض فوق علیه جنایات جمهوری اسلامی بخصوص اعتراض به حضور عوامل جنایت کار جمهوری  اسلامی و اعزام آنها به عنوان نمایندگان کارگران ( که دروغ صد در صد است ) برای شرکت در اجلاس سالانه سازمان جهانی کار و همچنین اعتراض به قبول آنها به عنوان نمایندگان کارگران ایران توسط سازمان جهانی کار صورت خواهد گرفت.
جمع قدم اول " تدارک حزب انقلابی طبقه کارگر" این اعتراض را در جهت دفاع و حمایت از منافع کارگران و زحمتکشان دانسته و از تمامی کمونیست ها ، کارگران ، احزاب و سازمانها و محافل و افراد انقلابی و آزادیخواهی که امکان شرکت عملی دارند می خواهد در تجمع فوق حضور فعال داشته باشند و بقیه رفقا در دفاع و حمایت های معنوی و پشتیبانی و اطلاع رسانی شرکت نمایند، ما ضمن اعتراض و محکوم کردن اعمال ضد کارگری و ضد انسانی جمهوری اسلامی، ایادی  و عواملی آن را که به عنوان نمایندگان کارگران معرفی و تحمیل شده اند مورد اعتراض قرار داده و همچنین به عمل کرد آگاهانه سازمان جهانی کار که دانسته و آگاهانه با اشکال مستقیم و غیر مستقیم با حکومت ضد کارگری و ضد انسانی جمهوری اسلامی همکاری های داشته و بخصوص عوامل جمهوری اسلامی را به عنوان نمایندگان کارگران ایران میپذیرد مورد اعتراض قرار می دهیم و از رفقا نیز می خواهیم هر دو طرف را در انظار جهانی افشا کنند.  
بر هیچ کس پوشیده نیست اگر اغماض و لطف و مرحمت سازمان جهانی کار به بهانه های مختلف شامل حال جمهوری اسلامی سرمایه داری نباشد جمهوری اسلامی نمی تواند هر ساله عوامل جنایت کار خود را که در سرکوب انقلابیون و تشکل های مختلف کارگری و معلمان و دانشجویان و ... شرکت مستقیم داشتند و تشکل ها و انقلابیون را لو داده و به قتل رساندند را به عنوان نمایندگان کارگران تحمیل کرده و به جهانیان معرفی کند و با شرکت عوامل جنایت کار در اجلاس های جهانی وانمود و تبلیغ کند که در ایران ایجاد و حضور و ادامه تشکل های غیر دولتی کارگران و زحمتکشان وجود دارند.
لذا لازم و واجب است شرکت کنندگان در اعتراض هر دو طرف ( جمهوری اسلامی و سازمان جهانی کار) و همکاری های آنها را افشا کرده و از جهانیان بخصوص دیگر شرکت کنندگان بخواهند در دفاع از حقوق کارگران و زحمتکشان ایران سازمان جهانی کار را وادارند به پذیرش عوامل جمهوری اسلامی بعنوان نمایندگان کارگری ایران پایان دهد.

سرنگون باد جمهوری اسلامی سرمایه داری
زنده باد انقلاب سوسیالیستی

جمع قدم اول ( تدارک حزب انقلابی طبقه کارگر)
19 می 2018

بیانیه 156


شرکت در تجمع اعتراضی اول ژوئن در ژنو وظیفه هر انقلابی است!!!

رفقای فعال و انقلابی در ژنو جهت اعتراض به حضور عوامل جمهوری اسلامی که به دروغ بعنوان نمایندگان کارگران و زحمتکشان ایران در اجلاس سازمان جهانی کار شرکت می کنند ، دست به اعتراض خواهند زد.
 ما ضمن قدر دانی و تشکر از اقدام به موقع رفقای کمیته برگزاری تظاهرات ژنو در حمایت از کارگران ایران ، در دفاع از کارگران و زحمتکشان از فراخوان فوق اعلام حمایت کرده و از تمامی انقلابیون و انسانهای مبارز و حق طلب می خواهیم برای هرچه موثر تر شدن این اعتراضات ، روز اول ژوئن از ساعت 10 تا 14 بعد از ظهر در مقابل سازمان جهانی کار شرکت فعال در تجمع فوق داشته باشند. 
و ضمن اعتراض به حضور عوامل جنایت کار جمهوری اسلامی در این اجلاس صدای رسا کارگران و زحمتکشان ایران بوده و اجازه ندهند جمهوری اسلامی براحتی با شرکت دادن عوامل جنایت کار خود در کسوت نمایندگان کارگران و زحمتکشان ایران حاصل مبارزات طبقه کارگر را کم اثر یا بی تاثیر گردانند. اکنون وظیفه همه ماست که با اشکال مختلف مشت جمهوری اسلامی و همکاری های آشکار و پنهان سازمان جهانی کار با جمهوری اسلامی را در پذیرفتن جنایت کاران به عنوان نمایده کارگران ایران باز کرده بخشی از سرکوب های سیستماتیک کارگران و زحمتکشان را در مقابل چشم جهانیان قرار دهیم.

مرگ بر جمهوری اسلامی سرمایه داری
زنده باد انقلاب کارگری

کمیته حمایت از آرمانهای شاهرخ زمانی 
28 اردیبهشت 1397

کارگران، فعالین، تشکلهای کارگری، دوستان و آشنایان گرامی!


کارگران، فعالین، تشکلهای کارگری، دوستان و آشنایان گرامی!

همانگونه که مطلع هستید بنده یدی صمدی دبیر سندیکا کارگران خبازی های سنندج و حومه عصر روز یازدهم اردیبهشت ماه سال جاری مصادف با اول ماه مه،( روز جهانی کارگر ) در خانه پدریم از سوی نیروهای وزارت اطلاعات در سنندج دستگیر و مدت ۱۵ روز را در سلولهای این نهاد امنیتی به سر بردم ، روز سه شنبه ۲۵ اردیبهشت ماه همراه با دو تن دیگر از فعالین کارگری بازداشتی ، جمیل شهابی( رئیس سندیکا کارگران خباز سنندج ) و آرمین شریفه ( عضو انجمن صنفی کارگران فصلی و ساختمانی سنندج ) با قرار وثیقه ۲۰ میلیون تومانی از زندان آزاد شدیم. طی مدت بازداشت و این چند روز از آزادی ام میگذرد کارگران، فعالین کارگری و دوستان و آشنایان عزیز به طرق مختلف از راه های دور و نزدیک با خانواده بنده در تماس بودند که برایمان قوت قلبی بس بزرگ بوده است. به همین خاطر از طرف خود و خانواده ام نهایت تشکر و قدردانی را داریم و صمیمانه سپاسگزار تمامی زحمات این عزیزان هستیم. بار دیگر ضمن اینکه خواهان آزادی بدون قید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و فعالین کارگری در بند هستم هرگونه ممانعت نیروهای امنیتی از 
حق خواهی طبقه کارگر را محکوم می نمایم.
یدی صمدی 
دبیر سندیکا کارگران خبازی های سنندج و حومه 
اردیبهشت ۱۳۹۷

آفیش اطاق پالتالکی جلسه پانزدم جمع قدم اول


شعر تقدیم به رفیق فرزاد کمانگر




کمان او ،ابروی کمان ش بود.
فرزاد،
همزاد ما بود،
فرزاد کمان گر،
کمانگیر بود.
او با قامت سترگ
پا در رکاب ،خان علی و صمد بود.
کمان گیری که یک بار دیگر بر خواست،
تیر او نه در هوا و فضا، پرواز کرد،
نه بر تنه ی درخت گردوی نشست،
بلکه در وادی شور و عشق و رزم،
هنوز در پرواز است.
یک به یک،
دو به دو، … ،
بر هر دلی که پی رهایست، می نشیند،
بذر رزمی می نشاند،
سپس ،
باز به سوی دلهای دیگر،
پر می گشاید.
*
کمانگیر رزم ما این بار،
از میان معلمان ،
فرزاد کمان گر بود،
چون کمان گیری دیگر برخواست،
جان خود در تیر کرد،
شور و عشق رزمند گی را،
مشعل راه هزاران،
رزمنده ی شبگیر کرد.
هزاران لاله عاشق لبریز از سرخی رزم را،
بذر راه رفاقت خویش کرد.
آنگاه با شور و عشق، جان خود در تیر کرد.
جان خود را پر پرواز تیر کرد .
تیر را رها، به سوی جغد شوم پیر کرد.
*
کمان او ،
ابروی، کمان ش بود.
تیر او،
سخن شیرینش بود.
تیری که هنوز در پرواز است.
مشغول شکار دلهای عاشق رزم است.
تیر او که ،
سخن شیرینش بود.
سخنی که بر خواسته از درونش بود.
*
افق را کران تا کران ،
با چشم رزمندگان ،
نگاه کن،
خون فرزاد است،
که با پری از جان فرزاد ،
در پرواز است،
با قلب هر رزمنده ی آزادی، همراه است.
با انگشتان هر نوازنده شور و عشق، هم ساز است.
مرکب قلم شاعر انقلابی ، خون فرزاد است.
با پچ پچ درد آلود کودکان کار و خیابان ، همراز است.
آنچه ، در دستان هر کمونیستی ، سلاح بران است.
خون رفقای، چون فرزاد است.
*
آری ،
این تیری که با پری از جان فرزاد در پرواز است ،
این پرچم سرخ لاله گونی که در اهتزاز است ،
خون سرخ فرزاد، که،
اکنون پرچم ما ،
در میان و بر فراز توفان رزم، رقصان است.
شعله های رقص ش،
بر بلندای میدان نبرد رهای انسان،
رهنمای به سوی ،
سوسیالیسم است.
این تیر سرخ که با پری از جان فرزاد در پرواز است ،
پرچم سرخ ماست ،
در میدان رزم بی وقفه،
در اهتزاز است.

محمد اشرفی
۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۶

چند لینک فایل های صوتی مباحصات اطاق کارگری در روز های شنبه هر هفته

پیش به سوی کارزاری برای تشکل سراسری کارگران ایران!
ایجاد تشکل سراسری کارگران، یک ضرورت است. کارگران ایران هر روز این ضرورت را بیشتر و عمیقتر در محیط کار و زندگی خود درک ‌کرده‌ و جای خالی آنرا بویژه در موقعیت‌های بحرانی و در برابر حملات سرمایه، ارتجاع و ضدانقلاب تجربه کرده‌اند. اين ضرورت بارها در پاسخ به ستم اقتصادی و اجتماعی و حقوقی‌اى که دهه‌هاست به طور سازمانیافته و مستمر بر کارگران و زحمتکشان اعمال می‌شود در جنبش کارگرى ايران مطرح شده است و چندين سال پیش نيز تلاشهای زیادی برای ایجاد سازمان سراسرى کارگران ايران صورت گرفت اما هنوز به این مهم دست نیافته‌ایم. جا دارد که در «روز همبستگی جهانی طبقه کارگر» بر ضرورت ایجاد تشکل سراسری تاکید کنیم و عزم‌مان را برای تحقق آن مصممانه جزم کنیم. در شرايطى که بحران اقتصادى، سياسى و اجتماعى سرتاسر "جمهورى اسلامى" را در کام خود فرو مى‌برد، ضرورت چنين تشکلى بيش از پيش برجسته مى‌شود. کمبود آن را در موج اعتراضات اخير بوضوح مشاهده کرده ايم. اگر چنين تشکلى وجود داشت اين موج به اين سرعت مسدود نمى‌شد.
در بين بديل‌هاى گوناگون داخلى و خارجى و تمام وعده و وعيدها براى تغيير و اصلاح رژيم، آن چه مشترک است همانا وخامت هر چه بيشتر وضعيت کارگران و زحمتکشان ايران و تشديد تعرض به حقوق آنهاست. تجربه چند دهه گذشته نشان داده است که در وضع کنونی و با توازن قوای فعلی، تشکل‌هاى مستقل کارگرى در سطح محلى و يا اتحاديه‌ها و انجمن هاى صنفى مجزا و منفرد سرکوب مى‌شوند و قادر به پيشبرد فعاليت مستمر و جدى نيستند. اگر طبقه کارگر نتواند خود را در قالب جنبشی سراسری حول مطالبات مشترک خود متشکل کند، نه تنها از دست یافتن به بدیهی‌ترین مطالبات خود بازمی‌ماند، بلکه آنچه را دارد نیز روز به روز بیشتر از دست خواهد داد. قدرت اين طبقه در همبستگى طبقاتى آن است و بدون اتحاد وسیعترین طیف‌های کارگران ایران حول مطالبات مبرم و مشترک موجود و مبارزه‌ای سراسری و متحدانه برای دستیابی به آنها، نخواهيم توانست اين قدرت را به حرکت درآوريم و رژيم سرمايه دارى را به عقب برانيم. اقدامات پراکنده و تشکلهای منفرد و محلى تا به امروز پاسخگو نبوده اند. امروزه مطالبات مبرم و مشترک کارگران ایران نه تنها این قابلیت را دارد که گسترده‌ترین طیف‌های طبقه کارگر را متحد سازد بلکه می‌تواند بخشهای بزرگی از ساير لايه‌هاى ستمديده و زحمتکش جامعه را نیز با خود همراه کند. به عنوان نمونه، حق آزادی تشکل و بیان، حداقل دستمزدى بالاى خط فقر، بیمه بيکارى براى همگان، بهداشت و آموزش رايگان، و رفع هرگونه تبعيض جنسى، عقيدتى و ملى از جمله مطالباتی هستند که کمتر کسی منکر سراسری بودن آنهاست و از این رو مبارزه پیگیر و متحدانه حول آنها می‌تواند توازن قوا را به نفع طبقه کارگر و متحدانش تغییر دهد. در هر جا که هستيم مى‌توانيم از همين فردا تلاش براى ايجاد واحدهاى محلى چنين جنبشى سراسرى را آغاز کنيم. اين مبارزه نه تنها در تضاد با مبارزات جارى براى خواست‌هاى بخش‌هاى مشخص طبقه کارگر و يا تشکل‌هاى اتحاديه‌اى و صنفى آن نيست بلکه مى‌تواند آنها را تقويت کند و با تغيير تناسب قوا در جامعه امکانات پيروزى‌شان را فراهم‌تر سازد.
ما جمعی از فعالان کارگری، بار دیگر بر ضرورت ایجاد تشکل سراسری کارگری در برهه حساس کنونی تاکید مى کنیم و از تمامی کسانی که خود را متعلق به طبقه کارگر ایران می‌دانند رفیقانه مى خواهیم که به قدر توانایی خود در گستردن و به پیش بردن هرچه بیشتر این بحث در حوزه های نفوذ و فعالیت خود بکوشند و اقدامات عملى جهت تحقق آن را باجديت بيشترى دنبال کنند.
پیش به سوی تشکل سراسری کارگران ایران!


جمعی از فعالان کارگری
۱۱ اردیبهشت ٩٧



لیست اعلام پشتیبانی
(لیست امضاها باز است)

کریم آئینی - سلمان آبادانی - یاشار آذری - رضا آزموده - جمشید آهنگر - شجاع ابراهیمی - نادر احسنی - مهری احمدی - م. اخگر - ادمین‌های اطاق کارگری در پلتاک - فریدون ارزانی منصوری - بهزاد اسدی - علی اشرف - محمد اشرفی - هومن اشرفی - امیر افشار(لندن) - محسن افضلی - عالیه اقدام‌دوست - عارف امیدی - مسعود امینیان - دیار باران - ماریا بارانی - احمد بیجد - خلیل پرن - علی پیچگاه - ماجد تاتا - شهاب تقی‌پور - تراب ثالث - مسلم حسنی - رامیار حسینی - امید حق‌وردی - فریده جعفری - جمع قدم اول(تدارک حزب انقلابی طبقه کارگر) - مینا خانی - نریمان خاوری - احمد خلیلی - غلامرضا خواجوی - فرامرز دادور - رضا دانش - ساسان دانش - بهرام دبیری - جمشید دماوندی - آرش دوست ‌حسین - عزت دولت‌آبادی - رادیو پیام کانادا - محمد رحیمی - بهروز رضوانی - پدیدار رها - سهند ریاحی - نقی ریاحی لنگرودی - سازمان انترناسیونالیست انقلابی آلمان(RIO) - بابک سالاری - فرهاد سرده‌استیه - آروین سعیدپور - لیلا سیف‌اللهی - مهری شاهمرادی - مهستی شبستری - الهه شکرایی - مریم شکری - مهدی شرفی - آزاد شمس‌آوری - توماج شمس - صمد شمس - افشین شمسی- نینا شمسی - رویا شمسی - سعید صادقی - مجید صالحی - مرتضی صبوری - طبقه علیه طبقه؛ نشریه بخش آلمان فراکسیون تروتسکیست بین‌الملل چهارم(FT-CI) - پریسا عبیدی - علی عزیزی - نازلی عطرفه‌نژاد - عظیم علی‌نژاد - اشکان غلامی - علی غلامی - رحیم فتحی‌باران - امید فرهادی - مریم فلاح - ئاسو فولادی - سارا قاضی - حمیدرضا قاضی‌زاهدی - سولماز قبادی - سیامک قبادی - مهدی کریمی‌ها - فریده کمالی - کمیته حمایت از آرمانهای شاهرخ زمانی - ئامانج کورد - گرایش سوسیالیزم انقلابی - خبات مازیار - علی محمدیان - هاشم محمدی‌نژاد - حسن مرتضوی - رضا مستوفی - یاشار مستوفی - احمد مشعوف - حسن معارفی‌پور - محسن مقصودی - علی مطلق - سیامک مهرزاده - هادی میتروی - یاسمین میظر - نرگس نسیمی - علی نصیری - حامد نظری - رامتین والدین‌اصل- البرز ولی‌زاده - مارکوس هسه(Marcus Hesse) از آلمان - پیر وینتر(Pierre Winter) - ندا هوشمند - الهام هومین‌فر - حسام یاری -


ترجمه انگلیسی این فراخوان:
Forward to a Campaign for The National Workers Organisation in Iran
Creating a national workers organisation is a necessity. Iranian workers are increasingly appreciating this necessity in their work place and have deeply felt its absence especially during the current crisis and the increased attacks by the capitalists and the reactionary forces. This necessity has been raised many times before from inside the workers movement in Iran and attempts were made a few years ago to bring it about. Unfortunately we are still far from achieving this task. It is only appropriate to raise this necessity once again in the 1st of May the international day of workers solidarity and resolutely strengthen our efforts for achieving it.
Amongst all the internal or external alternatives and all the promises made for regime change or reforms what is common is the inevitable deterioration of the situation of workers and toilers and an intensification of attacks on their rights. The experience of the last decades has shown that given the current balance of forces, independent workers organisations at the local level or the individual and isolated trade unions or associations are easily suppressed and cannot seriously maintain a sustained activity. If the working class does not organise on a national level and fight for its common demands not only will it not be able achieve its most basic needs but will lose what it has already gained. The power of this class is in its class solidarity and without the unity of the broadest layers of the Iranian working class around their most immediate and common demands this power cannot be mobilised and the attacks by the capitalist regime cannot be pushed back. Isolated local actions and organisations have not so far been successful. Given the current crisis the struggle around the most basic and common demands of the workers will not only unite large sections of the class but draw behind it the support and solidarity of large sections of other oppressed and toiling layers. As an example, the demands for freedom of expression and organisation, a minimum wage above the poverty line, unemployment benefits, free health and education and the removal of all inequalities based on gender, beliefs or nationalities are only few of the demands that hardly anyone can deny their national character. Consistent and united struggle around such demands can change the balance of forces in favour of the working class and its allies. Wherever we are we can start today building the local units of this national movement. This movement will not be in opposition to the current sectional struggles by individual unions or associations for their own specific demands. On the contrary such a movement can only help those struggles by changing the balance of forces against the capitalist regime.
We, a group of workers activists, emphasise once again the necessity for a national organisation of the workers and comradely ask all those belonging to this class to redouble their efforts in publicising and promoting this demand in their own area of activity and presence and try and take active measures towards building it.
May 1, 2018

برای امضای این فراخوان نام و نام خانوادگی خود را وارد کنیدSupport this declaration by signing your name below
Your answer
SUBMIT

۱۳۹۷ اردیبهشت ۱, شنبه

‍گرامی باد روز جهانی کارگر روز اتحاد وهمبستگی ما .



کارگران زحمتکشان !
بپاخیزید !
بار دیگر به اول ماه مه ( ۱۱اردیبهشت )روز جهانی کارگر نزدیک می شویم .روزی که مطالبات وخواسته های صنفی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی مان را رساتر از همیشه یکصدا ومتحدانه در خیابانها فریاد خواهیم زد .
روزی که برای دریافت مطالبات خود واعلام همبستگی طبقاتی در مراسم های اعتراضی گوناگون برنامه ریزی شده برای تعین اهداف آینده مان شرکت فعال می جوییم واتحاد وهمبستگی خود را با  معلمان ،پرستاران ،بازنشستگان ،دانشجویان وسایر زحمتکشان با شور و نشاط انقلابی به نمایش می گذاریم .
بیایید با اتحاد واقعی وعملی با کارگران صنعتی خودرو سازی ،نفت وپتروشیمی ها ،فولاد و نورد لوله ،کارگران نیشکر هفت تپه ،شرکت واحد،راه آهن ،هپکو ،آذرآب ،معادن و... مبارزات خود را علیه دشمنان طبقاتی خود یعنی سرمایه داران ودولت حامی شان گسترش داده و تعمیق بخشیده و در این راستا فدراسیون سراسری خود را ایجاد نماییم .
تجربه ی تلخ شلاق خوردن کارگران آق دره و ضرب و شتم کارگران هپکو وآذرآب و پرونده سازی های علیه کارگران فولاد و نیشکر هفت تپه بار دیگر به ما می آموزد که کارگر تنها و بدون تشکیلات هیچ است اما کارگران متحد و متشکل در تشکل های گوناگون صنفی و سیاسی کارگری می توانند پایه های قدرت سرمایه داری را در کوتاه مدت به لرزه در آورند .همچنین سال گذشته شاهد خیزش قیام دی ماه بودیم تجربه ی این خیزش نیز به ما ثابت می کند که برای پیروزی و تعمیق خیزش های آتی باید صفوف خود را هرچه مستحکم تر متشکل و سازماندهی کنیم .
ما از هم اکنون می توانیم برای هرچه با شکوه تر برگزار شدن روز جهانی خود تدارکات لازم را فراهم سازیم .راههای ارتباطی خود را با سایر کارگران تقویت و برای انعکاس خواسته های مان برنامه ریزی کنیم .در محل های کار و زندگی ،خیابان و فضاهای عمومی اعتراضات  متعددی برپا سازیم .

زنده باد اول ماه مه (۱۱اردیبهشت) روزجهانی کارگر
زنده باد اتحاد وهمبستگی سراسری کارگران
پیش به سوی ایجاد هیات های موسس فدراسیون سراسری کارگری
عظیم
فروردین ۱۳۹۷

موضع گیری رفقای داخل در مقابل انحرافات رویزیونیستی جدید!!!



موضع گیری رفقای داخل در مقابل انحرافات رویزیونیستی جدید که تلاش می کنند مبارزات طبقاتی را با بی پرنسیبی و اصول فروشی  به سازش کشانده و نوع جدیدی از انحراف از انقلاب کارگری را تحمیل نمایند و کارگران را این بار با کلمات زیبا و تبلیغ عبارات فرا طبقاتی، مبارزه و نبرد طبقاتی کارگران را از مسیر اصولی منحرف نمایند و کارگران و جنبش کارگری را به زائده سرمایه داری تبدیل کنند. شعار های مانند انقلاب دمکراتیک ، انقلاب ضد امپریالیستی ، انقلاب اسلامی ، انقلاب انسانی ، انقلابات مخملی ، انقلابات رنگین کمانی ، انقلاب زنانه و ... همگی انقلابات جعلی هستند که سرمایه داری و انواع دنباله روانش تلاش می کنند با طرح انها مبارزه طبقاتی و انقلاب اصولی و آتی را که انقلاب سوسیالیستی است را در هاله ای از ابهام قرار بدهند، بنا براین امروز وظیفه عاجل کمونیست ها و انقلابیون واقعی است که تمامی شعار های انحرافی و جریانات بیان کننده را افشا کرده و از مسموم شدن جنبش کارگری و جنبش کمونیستی جلو گیری نمایند. این وظیفه را رفقای داخلی جمع قدم اول شروع کردند و اکنون از رفقای دیگر می خواهیم راه شروع شده را با اراده راسخ ادامه بدهند.
پیش بسوی تشکیل هسته های مخفی کمونیستی
پیش بسوی ایجاد فدراسیون سراسری کارگری
پیش بسوی ایجاد حزب انقلابی طبقه کارگر 
زنده باد انقلاب کارگری
نابودباد دولت سرمایه داری
بر قرار باد دیکتاتوری پرولتاریا

بیانیه تشکل های مستقل کارگری پیرامون اوضاع حاکم بر کشور و فرا رسیدن اول ماه مه روز جهانی کارگر




سال 97 را، در شرایطی آغاز می کنیم که دستمزدهای چهار برابر زیر خط فقر بر کارگران تحمیل شده  و در عین حال  شیرازه های اقتصاد و اداره جامعه به شکل غیرقابل کنترلی در حال از هم گسیختگی است و در این میان جناح های مختلف قدرت برای بقا و تامین منافع ضدانسانی خود، هیچ برنامه ای  جز تحمیل فقر و فلاکت بیشتر به میلیون ها کارگر و مردم زحمتکش ایران  و سرکوب اعتراضات  بخش های مختلف جامعه ندارند.
کسانی که چهل سال پیش با ژست مستضعف پناهی و با بوسه به دستان کارگران بر سرنوشت جامعه حاکم شدند، بی هیچ شرمی در ملاءعام بر گرده کارگر شلاق زدند؛ آنان را به سلول های انفرادی انداختند و با تعقیب قضائی و احکام زندان طویل المدت، مهر بردگی بر پیشانی شان کوبیدند. با ممنوعیت اعتصاب و تشکل های مستقل کارگری و سرکوب هر گونه فریاد حق خواهی کارگران، شرایطی را پدید آوردند که امروزه در ایران به عنوان یکی از ثروتمند ترین کشور های جهان، حداقل مزد کارگران، چهار برابر زیر خط فقر است و این دستمزد شرم آور در اغلب مراکز تولیدی و صنعتی با ماه ها عقب افتادگی و به ضرب و زور اعتراضات مداوم کارگران پرداخت می شود و در بسیاری از مراکز اقتصادی به علت فقر و بیکاری همین حداقل دستمزد هم پرداخت نمی شود؛ خصوصی سازی یا اختصاصی سازی واحدهای تولیدی همچنان ادامه دارد و به تعطیلی واحدهای تولیدی، یکی پس از دیگری، منجر می شود؛ با اجرای طرح های انتقال آب با هدف افزایش سطح کشت محصولات صادراتی مانند پسته که سود سرشاری را نصیب صاحبان سرمایه می کند، همراه با صدمات جبران ناپذیر به محیط زیست، زندگی هزاران کشاورز به ورطه فقر و نابودی مطلق کشیده شده است.
 تن فروشی و اعتیاد به مواد مخدر را به عرش رساندند. کودکان کار، زباله گردی برای سیر کردن شکم، کلیه فروشی، کارتن خوابی، کولبری و کشتار کولبران، دست فروشی و ضرب و شتم دست فروشان، خودکشی، بیکاری و نومیدی جوانان، دزدی و اختلاس و هزار و یک مصیبت اجتماعی دیگر را به بخش لاینفکی از شرایط زندگی و حیات یک جامعه هشتاد میلیونی تبدیل کردند و اینک سرمست از غارتگری هایشان، آنجا که در مقابل مردم به جان آمده از وضعیت فلاکت بار موجود قرار می گیرند، از سوئی با سرکوب و بر پا کردن دار و درفش و از سوی دیگر با عوام فریبی و متهم کردن یکدیگر، همچنان سعی در تداوم سیاست های ویرانگرانه چهل سال گذشته خود دارند.
در حالی که سبد هزینه واقعی زندگی یک خانوار چهار نفره بالای پنج میلیون تومان است و عوامل و جیره خواران حکومت در نهادهای دست ساز کارگری، آن را سه میلیون و ۷۰۰ هزار تومان تعیین کردند؛ با این حال این جیره خواران همراه با اربابانشان، به طور بی شرمانه ای چشم در چشم میلیون ها کارگر، با امضا و تصویب یک میلیون و یکصد و چهارده هزارتومان به عنوان حداقل مزد، اعلام کردند سهم شما کارگران از زندگی، فقر و فلاکت، خودکشی، کلیه فروشی و غوطه ور شدن در تباهی است.
دولت و کارفرمایان و جیره خوارانی تحت عنوان نماینده کارگر، با تعیین چنین مزد خفت باری و همچنین نبود هیچ تضمینی برای دریافت همین مزد و استفاده گسترده و هر روزه از نیروی سرکوب در مقابل حق خواهی ما کارگران، دست به اعلام جنگی آشکار برای به بردگی کشاندن بیش از پیش ما زده اند.
سرکوب خیزش بر حق مردم علیه فقر و گرانی در دی ماه سال گذشته - به هیچ انگاشتن مطالبات کارگران، معلمان، پرستاران، کشاورزان، جوانان، زنان، دانشجویان، دانشگاهیان و روشنفکران، دگراندیشان  و صدها هزار مالباخته موسسات مالی وابسته به حوزه قدرت - متوسل شدن نهادهای انتظامی و امنیتی و استانداران و فرمانداران برای به کار واداشتن کارگران بدون دریافت مزد ماهانه با ضرب و زور سر نیزه (همچون هزاران کارگر نیشکر هفت تپه) -  سیاست دولت در ایجاد شوک در بازار ارز و افزایش یک باره قیمت دلار به بالای شش هزار تومان و بر این بستر، خالی کردن جیب مردم و افزایش 500 تومانی نرخ رسمی دلار– نابودی محیط زیست و منابع آبی کشور در نتیجه نبود هیچ اراده ای در میان حکومتگران برای جلوگیری از آن – تبدیل شدن بسیاری از  شهرهای کشور به محلی برای مرگ تدریجی کودکان و پدران و مادران به دلیل پدیده ریزگردها (که همین روزهاست تمام کشور را دربرگیرد) و آلودگی آب ها و هوای آلوده  و با توجه به از هم گسیختگی بیش از پیش شیرازه زندگی اجتماعی و اقتصادی سیاسی کشور در سطح کلان، ما کارگران را به این نتیجه می رساند که دیگر نباید به امید چیزی جز دست بردن به اعتراضات سراسری  و نیروی متحدمان  برای خلاصی از وضعیت جهنمی موجود بنشینیم.
اول ماه مه روز جهانی کارگر پیش روی ما کارگران است. این روز، روز ماست. روز اعتراض و اتحاد ما علیه ستم و بردگی در سرتاسر جهان است. ما می توانیم و باید در جای جای کشور دستهایمان را در دست همدیگر بگذاریم و در
ابعادی سراسری با خواست رهائی از فقر و فلاکت، نیروی به هم پیوسته خود را به جنبشی عظیم تبدیل کنیم و متحد و همراه با بازنشستگان، معلمان، کشاورزان و عموم توده های آزاده  مردم ایران، گام های تعیین کننده ای را برای پایان دادن به مشقات و مصائب موجود و بن بست اقتصادی سیاسی کشور برداریم.
نجات کشور از نابودی و تباهی و فقر و فلاکت در دستان متحد ما کارگران و در گرو اعتراضات سراسری ماست.
پیش به سوی اعتراضات گسترده  در اول ماه مه (یازده اردیبهشت)  روز جهانی کارگر
اتحادیه آزاد کارگران ایران
انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه
سندیکای نقاشان استان البرز
کانون مدافعان حقوق کارگر
کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای مستقل کارگری ایران